UT. is een nieuw cultuurblad voor de Westhoek. Een praktisch en informatief magazine, smaakvol vorm gegeven en handig in gebruik. Het maandblad brengt het gehele cultuurveld op een boeiende manier in beeld, met up to date informatie, een overzichtelijke agenda, interviews en reportages rond tentoonstellingen, theater, dans, concerten, beeldende kunsten, literatuur en architectuur. De samenstelling van het magazine gebeurt in nauwe samenwerking met de cultuuractoren uit de Westhoek en biedt een platform aan zowel het professionele als het amateurcircuit.
UT. wordt een onmisbare gids voor levensgenieters, muziek- en theaterliefhebbers, concertgangers en tentoonstellingsbezoekers. In het magazine is slechts een beperkte ruimte voorbehouden voor stijlvolle advertenties, die dan ook ten volle tot hun recht komen. De gerichte verdeling en de selectieve inhoud spreken een publiek aan, dat houdt van ‘de mooie dingen des levens’, kortom mensen met smaak, die bewust omgaan met hun vrije tijd.

UT. mei 2012 – foto cover: © Nyk Dekeyser – www.nyklyn.com

UT.spitten

Mijn buurman is al weken in de weer in zijn tuin, een typisch Vlaamse tuin, in perfect evenwicht, afgelijnd tot in de puntjes. Ik heb vooral bewondering voor zijn haagjes. Het snoeien vraagt om een uiterst secure aanpak, het hanteren van de snoeischaar is een kunst. Het afwijken van je lijn leidt onherroepelijk tot catastrofale resultaten. Ik probeer het met een touwtje, kwestie van de zaak zo goed mogelijk te controleren. Voor de toplijn is dit een prachtige oplossing, bij de aanpak van de vertikale zijden ligt het wat moeilijker. Ik ben geen echte Edward Scissorhands en de elektrische heggenschaar gaat meedogenloos tekeer. Eén aarzeling en de jaap is fataal en onherstelbaar.

Mijn buurman is ondertussen de bloembollen aan het planten. Minutieus. Hij heeft de avond voordien waarschijnlijk een ingewikkeld geometrisch patroon zitten uittekenen om te komen tot een in het oog springend bloementapijt met perfecte schakeringen in kleur en vorm.  Met chirurgische nauwgezetheid en gesofisticeerde harkjes en schopjes gaan de bollen de grond in. Mondriaan zou erbij verbleken. Mijn bakjes met Gladiolus, Crocosmia, Lilium, Dahlia staan ook al een tijdje klaar om ondergronds te gaan. Gelukkig staan op de verpakking tekeningetjes met een eenvoudige uitleg van hoe diep het moet en hoe ver uit elkaar, maar vooral wanneer die dingen moeten geplant worden.

Ik kom tot de vaststelling dat de deadline nadert. De bollen moeten hoogdringend de grond in. Timing is hier dus ook van levensbelang en voor zorgvuldig uitgewerkte plannen is geen tijd meer. We houden het bij een artistieke aanpak, met de nodige creatieve vrijheid en de verrassing van het moment. Gladiolus en Lilium zullen het maar met mekaar moeten vinden. Voor mij geen Mondriaan maar de Pollock-aanpak. Ik heb het meer voor een natuurlijke biotoop waar nog plaats is voor een paardenbloem en wat kronkelende lijnen. Het kan misschien op een excuus lijken, maar natuurlijk groen is nog steeds het mooist. Ik hou het dan ook maar bij ‘netjes’ houden. En ja, af en toe moet je een diepgewortelde distel UT.spitten! Moet wel,… van de buurman.

Pol Bonduelle

Uitgever